آری تــــــــو راست میــــــگــــویی،آســــــــــمان مال مــــــــن است
پنجـــــــــــره ,فکــــــــر ,هـــــوا ,عشــــق, زمیـــن مال مـــــن است!
اما سهــــــراب تو قضاوت کن،بر دل سنگ زمیــــن جای من است؟
من نمیــــــدانم که چرا این مـــــردم،دانه های دلشــان پیدا نیست،
صبــــــــــر کــــــــن سهـــــــــــــراب!
قایــــــــــــقت جــــــــــــــــا دارد؟....
من هـــــــــــــم از همهـــــــــــــــمه ی داغ زمیــــــــــــن بیـــــزارم.....
به ســـــــــــــراغ من اگر می آییـــــــد ، تند و آهستـــه چه فرقی دارد؟
تو به هر جور دلت خواست بیـــــــا
مثل سهـــراب دگر جنس تنهایی من چینی نیست، که تــــرک بردارد
مثــــــــــل فــــــــــولاد شده است چینـــــــــی نـــــــازک تنـــهایی من...
نظرات شما عزیزان:
|